Gwoździe gruntowe są biernymi kotwami gruntowymi (nie poddaje się ich wstępnemu sprężeniu). Otwory średnicy 50 – 100 mm dla osadzenia gwoździ wierci się w gruncie z nachyleniem ok. 10 – 20˚. Otwory wypełnia się zaczynem cementowym. Do otworów wprowadza się pręty stalowe stanowiące zbrojenie gwoździa. Gwoździowanie gruntu służy do zabezpieczenia stateczności skarp wykopów.

Technikę gwoździowania stosuje się do:

- stabilizacji skarp podcinanych,
- zabezpieczeń wykopów w terenie zabudowanym, szczególnie tam gdzie jest bardzo mało miejsca na obudowę wykopu,
- stabilizacji zboczy zagrożonych osuwiskiem.

Przy zabezpieczeniu wykopu techniką gwoździowania roboty ziemne wykonuje się warstwami o wysokości dostosowanej do rodzaju gruntu (przeważnie 1 – 2 m) zapewniającej czasową stateczność skarpy. Na odsłoniętą powierzchnię skarpy nakłada się powłokę z betonu natryskowego (torkretu) zbrojonego siatką stalową. W międzyczasie na przygotowanej podczas pogłębiania wykopu półce wierci się gwoździe, których zbrojenie połączone z siatką stalową stanowi zakotwienie warstwy betonowej.