Stałe Kotwie Gruntowe

Jest wiele sposobów wykonywania kotwi gruntowych. Technologię dostosowujemy przede wszystkim do warunków gruntowo-wodnych. Poniżej przedstawiamy ogólne zasady wykonywania stałych kotwi.

Pierwszą czynnością przy wykonywaniu kotwi jest wywiercenie otworu w gruncie, przeważnie średnicy kilkunastu centymetrów, na wymaganą głębokość. Następnie wykonuje się wlewkę z zaczynu cementowego poprzez żerdzie przy wierceniu dwuprzewodowym i wierceniu bez rurowania otworu lub specjalnym przewodem, wprowadzonym do dna otworu, przy wierceniu jednoprzewodowym (rura plus koronka) lub świdrem ślimakowym (po jego wcześniejszym usunięciu z otworu). Wlewkę prowadzimy zawsze od dna odwiertu, ma to na celu ewentualne wypchnięcie znajdujące się w otworze wody, oczyszczenie otworu w strefie buławy i całkowite wypełnienie otworu zaczynem cementowym.

Dalsza czynność polega na włożeniu cięgna kotwi do otworu i całkowitym usunięciu oprzyrządowania wiercącego (rury wewnętrznej) oraz ewentualnym uzupełnieniu wlewki. Cięgna kotwi stałych wykonuje się ze splotów w ilości dostosowanej do nośności lub z pojedynczych prętów odpowiedniej średnicy. Cięgno jest na całej swej długości (zarówno w części wolnej jak i buławowej) zabezpieczone przed korozją.

Następnie przystępujemy do formowania w gruncie buławy kotwi metodami iniekcyjnymi.

Po kilku, bądź kilkunastu dniach od wykonania iniekcji (w zależności od rodzaju gruntów), kotwie naciągane są siłą do 1,25 Kobl (Kobl. – nośność obliczeniowa) - tak zwane badanie odbiorcze i blokowane następnie przy obciążeniu 0,8 Kobl.. Część kotwi zostaje poddana badaniom odbiorczym rozszerzonym lub przydatności – maksymalna siła naciągu kotwi wynosi wtedy 1,5 Kobl.. W przypadku wykonywania kotwi przy użyciu nowej technologii, zastosowanych w bardzo odpowiedzialnych konstrukcjach bądź w niespotykanych wcześniej warunkach gruntowych przeprowadzamy badania wstępne prowadzące często nawet do zniszczenia kotwi.

W oparciu o wyniki badań odbiorczych poszczególnych kotwi, potwierdzających wymagania w zakresie ich nośności, stabilizacji, pełzania oraz poprawności geometrii zakotwienia dopuszcza się kotwie do eksploatacji. Z wykonania kotwi i ich próbnych obciążeń sporządzane są metryki kotwi.

Złożoność techniki wykonawstwa oraz badań kotwi, wymaga dużego doświadczenia wykonawczego.

Kotwie stałe wchodzą trwale w skład kotwionej budowli jako jej część, o okresie użytkowania min. 50 lat i charakteryzują się szczególnym zabezpieczeniem antykorozyjnym cięgien i głowicy.