Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej.

Witamy na stronie Stump

Kotwy gruntowe stałe

Według definicji iniekcyjna kotew gruntowa jest rodzajem głębokiego fundamentu
pracującego na wyciąganie, składa się z:
- głowicy, łączącej cięgno kotwi ze ścianą,
- części wolnej, przenoszącej obciążenia z głowicy na buławę kotwi,
- buławy, przenoszącej obciąŜenia na przylegający do niej grunt
Jest wiele sposobów wykonywania kotwi gruntowych. Technologię dostosowuje
się przede wszystkim do warunków gruntowo-wodnych. Poniżej podano ogólne
zasady wykonywania kotwi.
Pierwszą czynnością przy wykonywaniu kotwi jest wywiercenie otworu w
gruncie, przewaŜnie średnicy kilkunastu centymetrów, na wymaganą głębokość. Następnie
wykonuje się wlewkę z zaczynu cementowego poprzez żerdzie przy wierceniu
dwuprzewodowym i wierceniu bez rurowania otworu lub specjalnym przewodem,
wprowadzonym do dna otworu, przy wierceniu jednoprzewodowym (rura plus koronka)
lub świdrem ślimakowym (po jego wcześniejszym usunięciu z otworu). Wykonanie
wlewki powinno byś prowadzone zawsze od dna odwiertu. Ma to na celu wypchnięcie
ewentualne znajdującej się w otworze wody, oczyszczenie otworu w strefie
buławy i całkowite wypełnienie otworu zaczynem cementowym.
Dalsza czynność polega na włożeniu cięgna kotwi do otworu i całkowitym
usunięciu oprzyrządowania wiercącego (rury wewnętrznej) oraz ewentualnym uzupełnieniu
wlewki. Cięgna kotwi stałych wykonuje się ze splotów w ilości dostosowanej
do nośności lub z pojedynczych prętów odpowiedniej średnicy. Cięgno jest na
całej swej długości (zarówno w części wolnej jak i buławowej) zabezpieczone przed
korozją.

Kolejną czynnością jest formowanie w gruncie buławy kotwi metodami iniekcyjnymi.
JeŜeli nie przeprowadzono iniekcji wstępnej podczas podciągania rury
wiertniczej to po kilkunastu godzinach wykonuje się przy pomocy instalacji iniekcyjnej
pierwszą iniekcję i ewentualnie dalsze.
Po kilku, bądź kilkunastu dniach od wykonania iniekcji (w zależności od
rodzaju gruntów), kotwie naciągane są siłą do 1,25 Kobl (Kobl. – nośność obliczeniowa)
- tak zwane badanie odbiorcze i blokowane następnie przy obciąŜeniu 0,8 Kobl.. Część
kotwi zostaje poddana badaniom odbiorczym rozszerzonym lub przydatności – maksymalna
siła naciągu kotwi wynosi wtedy 1,5 Kobl.. W przypadku wykonywania kotwi
przy użyciu nowej technologii, zastosowanych w bardzo odpowiedzialnych konstrukcjach
bądź w niespotykanych wcześniej warunkach gruntowych przeprowadza się
badania wstępne prowadzące nawet do zniszczenia kotwi.
W oparciu o wyniki badań odbiorczych poszczególnych kotwi, potwierdzających
wymagania w zakresie ich nośności, stabilizacji, pełzania oraz poprawności
geometrii zakotwienia (długości części wolnej kotwi) dopuszcza się kotwie do eksploatacji.
Z wykonania kotwi i ich próbnych obciążeń sporządzane są metryki kotwi.
Złożoność techniki wykonawstwa oraz badań kotwi, wymaga dużego doświadczenia
wykonawczego co również jest stwierdzone np. w normie niemieckiej.
Wykonanie kotwi w gruntach nawodnionych nie nastręcza większych trudności,
jeśli głowica kotwi znajduje się powyżej zwierciadła wody gruntowej. W przypadku
konieczności wykonania kotwi poniżej zwierciadła wody gruntowej (np. ściana
szczelinowa czy też szczelna) potrzeba skomplikowanego uszczelnienia głowicy kotwi
co zwiększa koszt ich wykonania.
Kotwie stałe wchodzące trwale w skład kotwionej budowli jako jej część, o
okresie użytkowania min 50lat, charakteryzują się szczególnym zabezpieczeniem antykorozyjnym
cięgien i głowicy. Na rysunku pokazano konstrukcję kotwi stałych splotowych
typu SUSPA-Daueranker.